27 November 2020
بیماری پوستی پسوریازیس

بیماری پوستی پسوریازیس چیست؟ چگونه درمان می‌شود؟

آیا می‌دانید بیماری پوستی پسوریازیس چیست و به چه علت به وجود می‌آید؟ پسوریازیس نوعی اختلال پوستی است که باعث می‌شود سلولهای پوستی تا ۱۰ برابر سریعتر از حد نرمال تکثیر شوند. این باعث می‌شود که پوست به لکه‌های قرمز رنگ و پوشیده از فلس‌های سفید تبدیل شود. آنها می‌توانند در هر نقطه از بدن رشد کنند، اما بیشتر آنها در پوست سر، آرنج، زانوها و کمر ظاهر می‌شوند. پسوریازیس را نمی‌توان از فردی به فرد دیگر منتقل کرد.

التهاب، خشکی، ترک و قرمزی پوست از علائم بسیار رایج آن است. بعضی اوقات، این تکه‌ها شکسته و خونریزی می‌کنند. پسوریازیس خفیف به شکل لایه‌ای سفید و نقره‌ای رنگ است و در لکه‌های ضخیم و قرمز ایجاد می‌شود. طبق گفته محققان دلیل اصلی این بیماری به وراثت باز می‌گردد. بدین صورت که از ابتدای تولد در ژن فرد وجود دارد، ولی بروز آن قطعی نیست البته برخی از عوامل محیطی نیز در نمایان شدن آن تاثیر گذار هستند که عبارت است از: داروهای خاص، آسیب‌های پوستی، سیگار، الکل و استرس می‌باشند.

بیماری پوستی پسوریازیس؛ انواع و راه‌های درمان آن

از جامعه آماری مبتلایان درمان شده مواردی چون تغذیه به خصوص ادویه‌ها، دخانیات و استرس به شدت در سرعت رشد و میزان خارش پوست تاثیر گذار بوده است. اگر به دنبال درمان هستید از محیط یا افرادی که استرس در شما ایجاد می‌کنند تا حد امکان دوری کنید زیرا استرس موجب تشدید سرعت رشد بیماری پسوریازیس می‌شود.

پسوریازیس معمولاً در اوایل بزرگسالی ظاهر می‌شود. برای اکثر افراد، این بیماری فقط در مناطق مختلفی تأثیر می‌گذارد. در موارد شدید، پسوریازیس می‌تواند قسمت‌های زیادی از بدن را تحت پوشش خود قرار دهد. این تکه ها می‌توانند بهبود پیدا کنند.

انواع بیماری پوستی پسوریازیس

انواع بیماری پوستی پسوریازیس

انواع بیماری پوستی پسوریازیس

پسوریازیس پلاکی یا ولگاریس

پسوریازیس پلاک شایع ترین نوع پسوریازیس است. در این نوع باعث ایجاد لکه های قرمز و ملتهب می‌شود که قسمت‌ها و گاها کل بدن را می‌پوشاند. این تکه ها معمولاً به شکل فلس‌های سفید یا نقره ای بر روی پوست ایجاد می‌شود و معمولاً در آرنج، زانو و پوست سر مشاهده می‌شود.

پسوریازیس گوته یا گوتات

پسوریازیس گوته در کودکی شایع است. این نوع پسوریازیس باعث ایجاد لکه های کوچک صورتی رنگ می‌شود. شایع ترین قسمت‌های ایجاد پسوریازیس گوته شامل تنه، بازوها و پاها می‌باشد. این لکه ها به ندرت ضخیم یا مانند پسوریازیس پلاک بزرگ شده اند.

بیماری پوستی پسوریازیس استخوانی

پسوریازیس استخوانی در بزرگسالان بیشتر دیده می‌شود. این نوع پسوریازیس باعث ایجاد تاول های سفید، پر از چرک و مناطق وسیعی از پوست قرمز و ملتهب شود. پسوریازیس استخوانی به طور معمول در نواحی کوچکتر بدن مانند دست یا پاها به صورت موضعی است ، اما می تواند گسترده باشد.

پسوریازیس معکوس

پسوریازیس معکوس باعث می‌شود که نواحی روشن پوست قرمز، براق و ملتهب شود. تکه های پسوریازیس معکوس در قسمت‌هایی همچون زیربغل یا سینه‌ها، در کشاله ران یا اطراف پوست صورت و در ناحیه دستگاه تناسلی ایجاد می‌شود.

پسوریازیس اریترودرم

پسوریازیس اریترودرم یک نوع شدید و بسیار نادر از پسوریازیس است. این فرم اغلب بخش های بزرگی از بدن را به طور هم زمان می‌پوشاند. حالت پوست تقریباً مشابه آفتاب سوختگی است. این نوع اغلب در بخش های بزرگ به شکل ورقه‌های ضعیف هستند توسعه می‌یابند. فرد مبتلا به این نوع پسوریازیس ممکن است دچار تب شدید یا بسیار بیمار شود. این نوع پسوریازیس می تواند بسیار خطرناک باشد و حتی زندگی فرد را به خطر بیاندازد، بنابراین افراد باید فوراً به پزشک مراجعه کنند.

علائم بیماری پوستی پسوریازیس و راه‌های تشخیص آن

علائم بیماری پسوریازیس

علائم بیماری پسوریازیس

علائم پسوریازیس در افراد مختلف متفاوت است و به نوع پسوریازیس بستگی دارد. مناطقی از پسوریازیس می‌تواند به اندازه چند پوسته روی پوست سر یا آرنج باشد یا اکثر بدن را بپوشاند.

شایع ترین علائم پسوریازیس پلاک شامل موارد زیر است:

تکه های قرمز، برافراشته و ملتهب پوست

تشکیل لایه‌های سفید و نقره‌ای رنگ بر روی پوست و یا لکه‌های قرمز

خشکی پوست که ممکن است موجب ترک خوردگی و خونریزی شود و افراد باید برای رفع خشکی پوست اقدام نمایند

درد در اطراف تکه و ترک‌ها

احساس خارش و سوزش در اطراف تکه و ترک‌ها

ناخن های ضخیم و سوراخ دار

مفاصل دردناک و متورم

همه افراد همه این علائم را تجربه نخواهند کرد. برخی از افراد علائم کاملاً متفاوتی را تجربه می کنند.

اکثر مبتلایان به علائم پسوریازیس دوره خود را طی می کنند. این بیماری ممکن است برای چند روز یا چند هفته علائم شدیدی ایجاد کند و سپس ممکن است علائم ناپدید شود یا تقریبا قابل مشاهده نباشند. بعضی اوقات، علائم پسوریازیس کاملاً از بین می‌رود اما این موارد با عدم رعایت نکات گفته شده ممکن است مجددا بازگردد.

راه‌های تشخیص پسوریازیس

برای تشخیص پسوریازیس دو آزمایش یا معاینه ممکن است لازم باشد:

معاینه‌ی جسمی: اکثر پزشکان قادرند با یک معاینه ساده فیزیکی تشخیص را انجام دهند. علائم پسوریازیس به طور معمول مشهود است و تمایز آن با سایر شرایطی که ممکن است باعث بروز علائم مشابه شود ، آسان است. در طی این امتحان ، حتماً موارد مشکوک و یا نگران کننده را به پزشک خود نشان دهید.

بیوپسی: اگر علائم مشخص نیست یا پزشک شما می‌خواهد تشخیص مشکوک خود را تأیید کند، ممکن است یک نمونه کوچک از پوست شما را بردارد و برای اطمینان پوست به آزمایشگاه فرستاده می‌شود، جایی که تحت میکروسکوپ مورد معاینه قرار می‌گیرد. معاینه می‌تواند نوع پسوریازیس شما را تشخیص دهد و همچنین می تواند سایر اختلالات یا عفونت‌های احتمالی را رد کند، این به عنوان بیوپسی شناخته می‌شود.

آیا پسوریازیس مسری است؟

پسوریازیس مسری نیست و از شخصی به شخص دیگر انتقال پیدا نمی‌کند. لمس یک ضایعه پسوریازیس به شخص دیگر باعث نمی‌شود که شما دچار این بیماری شوید. ولی بهتر است بعد از لمس این قسمت‌ها دستان خود را با مواد شوینده شست‌و‌شو بدهید.

دلایل ابتلا به پسوریازیس چیست؟

پزشکان هنوز علت دقیق پسوریازیس را نمی دانند. با این حال، به لطف چندین دهه تحقیق، آنها یک ایده کلی در مورد دو عامل مهم دست پیدا کردند که شامل دو مورد می‌باشد: ژنتیک و سیستم ایمنی بدن

سیستم ایمنی: پسوریازیس یک بیماری خود ایمنی است. شرایط خود ایمنی نتیجه حمله بدن به خود است. در مورد پسوریازیس ، گلبولهای سفید معروف به سلولهای T به اشتباه به سلولهای پوستی حمله می کنند. این حمله اشتباه باعث می شود روند تولید سلول های پوستی بیش از حد افزایش پیدا کند. تولید سریع سلولهای پوستی باعث رشد سریع سلولهای جدید پوست می شود که در نتیجه سلول‌های جدید به سطح پوست آمده و با تجمع در یک نقطه موجب به وجود آمدن پسوریازیس می‌شوند.

ژنتیک: برخی از افراد ژنهایی را به ارث می‌برند که احتمال ابتلا به پسوریازیس را بیشتر می‌کند. اگر یک عضو در خانواده با این وضعیت پوست دارید ، احتمال ابتلا به پسوریازیس در شما نیز وجود دارد.

روش های درمانی بیماری پوستی پسوریازیس

روش‌های درمان بیماری پوستی پسوریازیس

روش‌های درمان بیماری پوستی پسوریازیس

پسوریازیس هیچ درمانی ندارد. هدف از این درمان، کاهش التهاب، کند شدن رشد سلول های پوستی و از بین بردن پلاک ها است. درمان پسوریازیس در سه دسته قرار می‌گیرد:

داروهای موضعی درمان پسوریازیس

کرم ها و پمادهایی که به طور مستقیم روی پوست اعمال می شوند می توانند برای کاهش پسوریازیس خفیف تا متوسط مفید باشند.

روش های درمان پسوریازیس موضعی شامل موارد زیر است:

کورتیکواستروئیدهای موضعی

شبکیه موضعی

آنترالین

آنالوگ های ویتامین D

اسید سالیسیلیک

مرطوب کننده

داروهای سیستمی برای بیماری پوستی پسوریازیس

ممکن است افرادی که پسوریازیس متوسط تا شدید دارند و کسانی که پوستشان به سایر انواع درمان پاسخ مطلوبی نداده است، نیاز دارند که از داروهای خوراکی یا تزریقی استفاده کنند. بسیاری از این داروها عوارض جانبی شدیدی دارند. پزشکان معمولاً آنها را برای مدت زمانی کوتاه تجویز می‌کنند.

داروهای بیولوژیکی

این کلاس از داروها سیستم ایمنی بدن شما را تغییر داده و از تعامل بین سیستم ایمنی بدن و مسیرهای التهابی جلوگیری می‌کند. این داروها از طریق تزریق داخل وریدی به بدن منتقل می‌شوند.

رتینوئیدها

رتینوئیدها تولید سلولهای پوست را کاهش می‌دهند. پس از قطع مصرف آنها، احتمالاً علائم پسوریازیس برمی‌گردد. عوارض جانبی آن شامل ریزش مو و التهاب لب است. افرادی که باردار هستند یا ممکن است طی سه سال باردار شوند، نباید به دلیل خطر نقایص احتمالی هنگام تولد، رتینوئید مصرف نکنند.

نور درمانی

این درمان پسوریازیس از نور ماوراء بنفش یا نور طبیعی استفاده می‌کند. نور خورشید گلبولهای سفید فعال را که به سلولهای سالم پوست حمله می‌کنند و باعث رشد سریع سلول می‌شود ، از بین می‌برد. هر دو نور UVA و UVB ممکن است در کاهش علائم بیماری پوستی پسوریازیس خفیف تا متوسط مفید باشد. بیشتر افراد مبتلا به پسوریازیس متوسط تا شدید از ترکیبی از درمانها بهره مند می‌شوند. در این نوع درمانی بیش از یکی از انواع درمان برای کاهش علائم استفاده می‌شود.

سیکلوسپورین

سیکلوسپورین (Sandimmune) مانع از پاسخ سیستم ایمنی بدن می شود. این می تواند علائم پسوریازیس را کاهش دهد. همچنین این بدان معنی است که سیستم ایمنی ضعیفی دارید، بنابراین ممکن است راحت تر بیمار شوید. عوارض جانبی شامل مشکلات کلیوی و فشار خون بالا است.

متوترکسات

مانند سیکلوسپورین، متوترکسات سیستم ایمنی بدن را سرکوب می‌کند. ممکن است در دوزهای کم مصرف عوارض جانبی کمتری ایجاد کند. این می تواند در طولانی مدت عوارض جانبی جدی ایجاد کند. عوارض جانبی جدی شامل آسیب کبدی و کاهش تولید گلبولهای قرمز و سفید است.

راهکارهای خانگی برای کاهش علائم و جلوگیری از پیشرفت پسوریازیس

درمان خانگی پسوریازیس

درمان خانگی پسوریازیس

تغذیه نمی تواند پسوریازیس را درمان کند، اما تغذیه و خوراک بهتر ممکن است علائم شما را کاهش دهد. این پنج تغییر سبک زندگی ممکن است به سهولت علائم پسوریازیس و کاهش خارش و سوزش پوست شما کمک کند:

رژیم غذایی

کاهش وزن و حفظ یک رژیم غذایی سالم می‌تواند در جهت سهولت و کاهش علائم پسوریازیس در بازه زمانی طولانی کمک کننده باشد گرچه هنوز رابطه وزن و درمان بیماری پوستی پسوریازیس مشخص نیست اما کاهش وزن هنوز هم فواید بهتری برای سلامت شما دارد. این شامل خوردن یک رژیم غذایی سرشار از اسیدهای چرب امگا ۳ ، غلات کامل و گیاهان است. همچنین باید غذاهایی را که ممکن است التهاب شما را افزایش دهند محدود کنید. این مواد غذایی شامل قندهای تصفیه شده، لبنیات و غذاهای فرآوری شده هستند.

شواهد حکایتی وجود دارد مبنی بر این که خوردن میوه ها و سبزیجات شبانه می تواند علائم پسوریازیس را ایجاد کند. میوه ها و سبزیجات شبانه شامل گوجه فرنگی و همچنین سیب زمینی سفید، بادمجان و غذاهای حاوی فلفل مانند فلفل دلمه ای و فلفل قرمز.

فشار و استرس

استرس محرک مهمی در پسوریازیس است. یادگیری مدیریت و مقابله با استرس ممکن است به شما در کاهش علائم کمک کند. موارد زیر را برای کاهش استرس خود امتحان کنید:

مدیتیشن

یوگا

گوش دادن موسیقی شاد یا آرامش بخش

سلامت عاطفی

افراد مبتلا به پسوریازیس به احتمال زیاد دچار افسردگی و عزت نفس می‌شوند. ممکن است هنگام لکه های جدید احساس اعتماد به نفس کمتری داشته باشید. صحبت با اعضای خانواده در مورد اینکه پسوریازیس بر شما تأثیر می‌گذارد ممکن است مشکل باشد. چرخه ثابت این وضعیت ممکن است ناامید کننده باشد.

همه این مسائل عاطفی محتمل و ممکن خیلی از افراد درگیر این موضوع باشند پس بهتر است که منابعی برای اداره آنها پیدا کنید. این منابع ممکن است شامل صحبت با یک متخصص بهداشت روان و یا پیوستن به گروهی برای مبتلایان به پسوریازیس باشد.

رابطه پسوریازیس با آرتروز

طبق دستورالعملهای بالینی اخیر، بین ۳۰ تا ۳۳ درصد از مبتلایان به پسوریازیس تشخیص آرتریت پسوریاتیک را دریافت می‌کنند.

این نوع آرتروز باعث تورم، درد و التهاب در مفاصل مبتلا می‌شود. معمولاً با آرتریت روماتوئید یا نقرس اشتباه گرفته می‌شود. وجود نواحی ملتهب و قرمز پوست با پلاک معمولاً این نوع آرتروز را از دیگران متمایز می‌کند. این حالت به طور معمول بر مفاصل انگشتان یا انگشتان پا تأثیر می گذارد. همچنین ممکن است روی کمر، مچ دست، زانو یا مچ پا تاثیر بگذارد.

درمان آرتریت پسوریاتیک ممکن است با موفقیت علائم را کاهش دهد و یا درد را تسکین داده و تحرک مفصل را بهبود بخشد. مانند پسوریازیس، کاهش وزن، حفظ رژیم غذایی سالم و پرهیز از محرک ها نیز ممکن است به کاهش آرتریت پسوریازیس کمک کند. برنامه اولیه تشخیص و درمان می‌تواند احتمال بروز عوارض شدید از جمله آسیب مفاصل را کاهش دهد.

قبلی «
بعدی »

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *